Kategorie: Wszystkie | poezja
RSS
sobota, 20 listopada 2010

 

 

Bywa, za chmurą oceanu
Znikną przyjaciele, tak się często dzieje
Ale jeśli żyją w Twej pamięci
Nie potrzeba więcej, bo tam żyje serce
Właśnie tam niedaleko biały świt nas obudzi
Do tych tras, do tych ludzi z dawnych lat powracamy

Wszystkim, którzy o nas pamiętają
Posyłamy kwiaty z naszych drzew
Niech się płomień naszych kwiatów zawsze pali
Jak się pali ten serdeczny śpiew

Wszystkim, którzy o nas pamiętają
Dziękujemy z głębi naszych dusz
Hej wędrowcze. Ty nas wołaj z ciemnej dali
I z muzyczki naszej sobie wróż

Każdy miewa przerwy w życiorysie
Znika jak zaklęty, bierze złe zakręty
Ale nawet jeśli długo milczy
To godziny liczy marzec, grudzień, styczeń
Właśnie tam niedaleko biały świt nas obudzi
Do tych tras, do tych ludzi z dawnych lat powracamy

Wszystkim, którzy o nas pamiętają...

 

Agnieszka Osiecka

22:08, dr_ewa999 , poezja
Link Komentarze (2) »
 
1 , 2 , 3
Zakładki:
szablon wykonany przez Finetkę
01 kalkulator promili
02 popatrzmy razem w niebo
03.Są ze mną od początku
04.kobiecy punkt widzenia
05.męski punkt widzenia
06.medycy
07.medyczne -pokrewne
08.z kluczykiem
11.kulinarnie
Number of online users in last 3 minutes Number of online users in last 3 minutes
blogi